Gisteren las ik dit artikel van De Correspondent-journalist Nina Polak. Ze vraagt zich af wat mensen toch bezielt om ijskoud te douchen en extreme pijn, kou, honger en verveling op te zoeken.
Voor mij is de betekenis heel praktisch.
Koud douchen (of extremer) roept een stressreactie op in je lijf die erg vergelijkbaar is met de reactie van je lijf in andere stressvolle situaties.
En daarmee heeft koud douchen niet perse iets dat je met bravoure deelt, maar juist iets intiems en ingetogens: het bekend worden met de respons van je lijf op momenten dat het spannend wordt. Waar voel je dat? En hoe lukt het dan om de kalmte te bewaren? En hoe bereid je je daar op voor?
Centreren heet dat. Zorgen dat je je lijf (en daarmee je geest) brengt naar een toestand die functioneel is voor de situatie. Onder andere in gevechtskunsten een bekend begrip. Te hoge spanning maakt je namelijk (tijdelijk) dommer en dat helpt niet in het maken van goede beslissingen in een gevecht.
Koud douchen kan dus een manier zijn om jezelf gecontroleerd onder spanning te zetten. En wanneer je hier met regelmaat aandacht aan geeft kan dit ertoe leiden dat je spanningen in je lijf vroegtijdig signaleert en dus uiteindelijk anders kunt gaan handelen.
Als we meer gewaar zijn van wat we doen in ons lijf ontstaat ruimte om andere responses te creëren. Om in een door onszelf gewenste gemoedstoestand te komen.
Nina vraagt zich af waarom “het blijkbaar niet voldoende is om in stilte thuis klappertandend onder de douche te staan”.
Misschien zijn we niet meer gewend om naar binnen te keren en te voelen wat werkelijk belangrijk voor ons is. Misschien verliezen we ons daarom soms in extreme activiteiten. Om maar te voelen. Want we besteden best vaak tijd aan het kijken naar beeldschermen, en dat helpt niet echt met het voelen wat er werkelijk in ons omgaat.
Misschien vinden we het belangrijk om aan anderen te laten zien wat we allemaal ondernemen. Iets wat Michael Brown in zijn boek “The Presence Process” drama noemt. Michael beschrijft in zijn boek een proces van 10 weken om meer in het hier en nu te kunnen gaan leven. En hij waarschuwt daarbij voor “drama”; de buitenwereld laten weten dat je aan dat “proces” begonnen bent. Je doet het immers voor jezelf. Alle uitingen naar buiten vertroebelen alleen maar je eigen intenties.
Centreren is ook iets dat we als samenleving kunnen gebruiken. Meer rust en reflectie zonder de urgentie te verliezen. Loskomen van de waan van de dag en meer stilstaan bij wat nu echt belangrijk voor ons is. Gecentreerd moeilijke keuzes maken, zou je kunnen zeggen.
Wat mij betreft dus een prima idee om massaal – en in stilte – onder de koude douche te springen. Met de oplopende energieprijzen zit daar nog financieel voordeel aan ook.
#watechtbelangrijkis #kouddouchen #iceman #wimhof #persoonlijkegroei #stress #spanning #burnout #kalmte #rust #mindfulness #meditatie #embodiment #lekkerinjevel #centring #crisis #verandering #bezieling
Oorspronkelijke publicatie op 22 juni 2022 op LinkedIn: https://nl.linkedin.com/pulse/lekker-stressen-onder-de-douche-marcel-van-hest